Waker worden door geklop op het luik het is tijd voor de Zeilen Atlantische Toertocht ronde op de kortegolf..OK ben er, zet de SSB zender aan en luister naar de positie rapporten van de deelnemers. Zij hebben meer wind, wij geen wind.
En er zit maar 300 mijl tussen, zo groot kunnen de verschillen zijn op de oceaan. De motor begint wat onregelmatig te lopen. Klink al filter probleem, maar eens op onderzoek uit gaan. Dat levert al snel resultaat op, er zit een klein beetje water in de afscheider maar dat is het probleem niet. De kraan op de dagtank zit verstopt.
Even door blazen en de motor loopt weer als een zonnetje.
Mid ocean Swimming
Het is nu zo windstil geworden dat we willen zwemmen in het pijlloze diepe blauw water Voor de zekerheid bevestigen we een lijn achter aan de boot. Die kunnen we dan in geval van nood grijpen om ons naar binnen te halen. Een man op de uitkijk i.v.m haaien en andere zeemonsters. Yoirick spring overboord gewapende met de GoPro onderwater camera om de actie van die kant te filmen, ik doe mijn deel vanaf het dek. Het valt nog helmaal niet mee om de boot bij te houden!! We lopen nauwelijks een kn door het water maar je moet flink zwemmen om dat bij te houden, zelfs alleen met een zwembroek aan. Genieten doen we wel van dit heerlijke warme privé zeewater zwembad. Duiken midscheeps het water in en pakken de lijn die achter het schip aan sleept, We besteden ruim een uur aan inspringen, duiken , uit klimmen en schieten prachtige onderwater beelden van de Pooh.
Rest van de middag liggen we uit te puffen aan dek onder een zonnetentje.
5 uur happy hour (bier en chips) uit balorigheid zingen we Happy Hour to you. Het plan is om vanavond paella te maken. Met mosselen word lastig op volle zee en die paar eenden mossels die onder de boot hangen zijn nog wat aan de kleine kant om er echt een volle maaltijd van te creëren. Bij het binnen halen van de vislijn blijk er een dikke Bonito (tonijn) aan te hangen. Een klap met de hamer is voldoende voor een genadige dood, ik snij 7 moten van het donkerrode vlees af.
Kijk, dat is een meevaller, een deel gaat in de paella.
Van het staartstuk snij ik nog wat sushi die wordt opgediend met teriyaki saus als voorgerecht.
Het ziet er naar uit dat we de komende nacht nog geen wind krijgen dus voorlopig blijven we nog de nacht door motoren.
De vrijdagavond film wordt Intouchables.
Saturday, December 15, 2012
Friday, December 14, 2012
Donderdag 13 december
Motor geronk! ik spring uit bed. De zeilen worden oor Yorick naar binnen gedraaid, die staan alleen maar te klapperen en dat is niet best voor het materiaal. De wind begint steeds verder in te zakken,m de vooruitzicht beloven ook niet veel goeds voor de komende dagen. Zeer weinig wind 5 a 6 kn uit ZO. Nou lekker is dat, daar gaat de snelle overtocht.
Tegenslagen hoort bij het zeezeilen. maar we zijn er bijna!!! Zonder wind komen te zitten is vervelend, maar beter zonder wind dan zonder diesel en water en bijden hebben we genoeg. Nu motoren we er maar vrolijk op los.
Yorick verzacht de teleurstelling door wentelteefjes te bakken. Van vers brood dat wel want brood krijgt aan boord de tijd niet om oud te worden. Het smaakt er niet minder om, en na de middag verwent hij ons nog met een heerlijke salade met kidney beans als lunch. We balen dat we niet meer zeil kunnen zetten en bedenken een list om het restant van het grootzeil te gebruiken. We slaan het restant van de top om vanaf de bovenste lat die nog in het zeil zit. Aan de bevestiging car van deze lat zit nog de hijslijn van het voorlijk! Daaraan hijsen we het grootzeil . Een val van de bazaan gebruiken we om extra versteviging naar achter te geven zodat het zeil niet teveel doorslaat naar voren. Het werkt, ziet er niet uit maar wat geeft dat. Wie moet zich er aan storen, hier op de eindeloos lege oceaan. Samen met de uitgeboomde genua , genaker en bazaanzeil staat er nu 330m2 zeil wat een snelheid van 5 a 6 knopen genereert bij 7 knopen wind niet gek. In de avonds eten we het restant van de middag maaltijd met een soepje en fruitsalade toe. Lang kunnen we de zeilvoering niet houden en voor de zon ondergaat halen we bijna alles weer weg .Op de uitgeboomde genua en bazaan na zeilen we de nacht in. 's Middernacht ontvangen we via de marifoon een oproep van een vermoedelijk Franse zeiler die onderweg is van Brazilie naar Trinadad & Tobago. Hij heeft ons gezien op de AIS en vraagt of we meteo info hebben. Rond 3 uur is Yorick het zat. De zeilen klapperen en snelheid is onder de 3 knopen gezakt. Alles zeilen gestreken en op de motor gaan we verder. Het lijkt erop dat we in de doldrums terecht zijn gekomen.
De nacht is onwaarschijnlijk helder en het aantal meteorieten is overweldigend,
wat het gebrom van de Dream Machine ruimschoots goed maakt.
Tegenslagen hoort bij het zeezeilen. maar we zijn er bijna!!! Zonder wind komen te zitten is vervelend, maar beter zonder wind dan zonder diesel en water en bijden hebben we genoeg. Nu motoren we er maar vrolijk op los.
Yorick verzacht de teleurstelling door wentelteefjes te bakken. Van vers brood dat wel want brood krijgt aan boord de tijd niet om oud te worden. Het smaakt er niet minder om, en na de middag verwent hij ons nog met een heerlijke salade met kidney beans als lunch. We balen dat we niet meer zeil kunnen zetten en bedenken een list om het restant van het grootzeil te gebruiken. We slaan het restant van de top om vanaf de bovenste lat die nog in het zeil zit. Aan de bevestiging car van deze lat zit nog de hijslijn van het voorlijk! Daaraan hijsen we het grootzeil . Een val van de bazaan gebruiken we om extra versteviging naar achter te geven zodat het zeil niet teveel doorslaat naar voren. Het werkt, ziet er niet uit maar wat geeft dat. Wie moet zich er aan storen, hier op de eindeloos lege oceaan. Samen met de uitgeboomde genua , genaker en bazaanzeil staat er nu 330m2 zeil wat een snelheid van 5 a 6 knopen genereert bij 7 knopen wind niet gek. In de avonds eten we het restant van de middag maaltijd met een soepje en fruitsalade toe. Lang kunnen we de zeilvoering niet houden en voor de zon ondergaat halen we bijna alles weer weg .Op de uitgeboomde genua en bazaan na zeilen we de nacht in. 's Middernacht ontvangen we via de marifoon een oproep van een vermoedelijk Franse zeiler die onderweg is van Brazilie naar Trinadad & Tobago. Hij heeft ons gezien op de AIS en vraagt of we meteo info hebben. Rond 3 uur is Yorick het zat. De zeilen klapperen en snelheid is onder de 3 knopen gezakt. Alles zeilen gestreken en op de motor gaan we verder. Het lijkt erop dat we in de doldrums terecht zijn gekomen.
De nacht is onwaarschijnlijk helder en het aantal meteorieten is overweldigend,
wat het gebrom van de Dream Machine ruimschoots goed maakt.
Thursday, December 13, 2012
Woensdag 12 december
Rustig nachtje.
Wel druk in de weer geweest met het verzenden van SSB e-mail naar het thuis front. Bij zonsopkomst is het bewolkt en zien we wat grote Squalls om ons heen. Het begint te regenen maar de wind valt mee.
Een uitgelezen kans voor een zoetwater douche en binnen de kortste keren staan we in de kuip te zingen" ik spetter en spatter, ik baad en ik badder:" Volgens het liedje van Alfred J. Kwak. Met dank aan Herman van Veen. Eindelijk eens fatsoenlijk gedoucht . We vangen nog wat meer zoetwater op vanuit het rif in de bazaan en doen een klein wasje zodat weer wat T-shirts, ondergoed en wat thee doeken schoon hebben.
Achter een Squalls valt de wind altijd even weg. Nu duurt de windstilte te lang naar mijn zin en zijn we genoodzaakt te gaan motoren goed voor de accu's zullen we maar zeggen In de middag is de wind terug en Zeilen we weer.
Langzaam klaart het weer verder op en wordt de bewolking gebroken. Met nog 400 mijl gaan de gesprekken steeds vaker over Suriname.
Via de Pactor kortegolf mail horen we dat Waterland Marina bij Domburg,
de steigers nog niet klaar heeft ook de WiFi doet het niet.
Nou ja, geen probleem we kunnen prima ankeren en zijn daar goed op voorberijd.
We zullen wel zien wanneer we er zijn, in hoeverre het klaar is.
Daar ga ik me nu nog niet druk over maken. Bedenk alvast wel een alternatief plan.
Tegen zonsondergang zetten we de boom met genua op loef het grootzeil hebben we niet meer, achter staat de bazaan bij.
Ik herleef een oude gewoonte uit een vorig leven.
Woensdag bij de Mariniers is blauwehapdag dus eten we rijst met tsjiem-tsjiem, chinese oortjes en nasivlees uit blik en koffie toe. nog wat mailtjes typen en dit Blog bericht voor blogger.com schrijven en nog per SSB radio versturen.
Wat dus niet meer lukt!! De radio condities zijn te slecht.
Nou ja, om 02.00h is er een opening in de condities om te zenden.
Zet de wekker en kruip mijn bed in, dan om 2uur maar even uit mijn bed.
Het resultaat lees je nu!
Wel druk in de weer geweest met het verzenden van SSB e-mail naar het thuis front. Bij zonsopkomst is het bewolkt en zien we wat grote Squalls om ons heen. Het begint te regenen maar de wind valt mee.
Een uitgelezen kans voor een zoetwater douche en binnen de kortste keren staan we in de kuip te zingen" ik spetter en spatter, ik baad en ik badder:" Volgens het liedje van Alfred J. Kwak. Met dank aan Herman van Veen. Eindelijk eens fatsoenlijk gedoucht . We vangen nog wat meer zoetwater op vanuit het rif in de bazaan en doen een klein wasje zodat weer wat T-shirts, ondergoed en wat thee doeken schoon hebben.
Achter een Squalls valt de wind altijd even weg. Nu duurt de windstilte te lang naar mijn zin en zijn we genoodzaakt te gaan motoren goed voor de accu's zullen we maar zeggen In de middag is de wind terug en Zeilen we weer.
Langzaam klaart het weer verder op en wordt de bewolking gebroken. Met nog 400 mijl gaan de gesprekken steeds vaker over Suriname.
Via de Pactor kortegolf mail horen we dat Waterland Marina bij Domburg,
de steigers nog niet klaar heeft ook de WiFi doet het niet.
Nou ja, geen probleem we kunnen prima ankeren en zijn daar goed op voorberijd.
We zullen wel zien wanneer we er zijn, in hoeverre het klaar is.
Daar ga ik me nu nog niet druk over maken. Bedenk alvast wel een alternatief plan.
Tegen zonsondergang zetten we de boom met genua op loef het grootzeil hebben we niet meer, achter staat de bazaan bij.
Ik herleef een oude gewoonte uit een vorig leven.
Woensdag bij de Mariniers is blauwehapdag dus eten we rijst met tsjiem-tsjiem, chinese oortjes en nasivlees uit blik en koffie toe. nog wat mailtjes typen en dit Blog bericht voor blogger.com schrijven en nog per SSB radio versturen.
Wat dus niet meer lukt!! De radio condities zijn te slecht.
Nou ja, om 02.00h is er een opening in de condities om te zenden.
Zet de wekker en kruip mijn bed in, dan om 2uur maar even uit mijn bed.
Het resultaat lees je nu!
Wednesday, December 12, 2012
Dinsdag 11 december
Een normale dag op zee.
De dag begint heel normmaal. We zeilen rustig met een lekker gangetje door de buitjes heen die ons nog steeds omringen. Plotseling trekt de wind weer wat aan en versneld de Pooh. Nog geen reden voor ongerustheid, die is er in ieder geval niet aan boord. Alles gaat rustig en beheerst aan boord. Zzzzt…….. Rsssst watt nu het grootzeil ligt aan dek!! Maar vervelender is, het deel boven de een na laatste zeillat en de top van het zeil hangt aan de bovenste zaling. Dat is mooi balen, grootzeil doormidden. Nou ja eerst maar zien dat we de rest van het zeil fatsoenlijk op de giek krijgen. Inmiddels regent het weer pijpenstelen. We klaren de klus, zeiknat zitten we in de doghouse uit te puffen. Even later valt ook het resterende deel op de giek. O.K. nu alles beneden is kunnen we een plan trekken. De genua staat nog op de boom en alles lijkt onder controle. We varen steeds 6 kn gaat lekker zo, we nemen een bak koffie. Wanneer we even later achterom kijken zien we een witte muur van wind en regen recht op ons afkomen. Verdorie een White Squall, de meest gevaarlijke onder de squalls.Ik ren naar buiten en probeer uit alle macht de genua in te rollen de wind is al toegenomen naar 25kn de genua rukt en klappert aan de boom. Tot mijn grote ergernis loopt de trommel van de roller ook nog vast! Nu wil het zeil niet meer helemaal in rollen. Het wind alarm gaat af piep,piep, piep,piep, piep,piep, dat gebeurt pas bij 45kn wind of wel windkracht 8 a 9.
Striemende regen en lawaai of er een goederentrein voorbij dendert. Yorick probeert met de schoten wat rust te brengen in het wild geworden zeil. Uitrollen maar weer, nog een keer proberen. Langzaam lukt het om het iets in te rollen. Zien kunnen we het allang niet meer, door de striemende regen is het zicht naar het voordek tot bijna a nul gereduceerd. Verstaan doen we elkaar ook niet meer, handgebaren is het enige communicatie middel geworden. Er moet wel iets stuk gaan. Plotseling een KNAL De hele rails en het beslag van de spiboom komt los van de mast. De spiboom is als een speer over dek geschoten en in de voetrail blijven steken. De genua nog wild slaand aan het uiteinde van de loshangende boom. Nu moeten we naar voren, aangelijnd en op de knieën en kruipen we over het dek. Weten de zaak los te krijgen, de boom te bergen en lukt het de roller gangbaar te krijgen. Gelukkig is de wind iets afgenomen tot een 30kn en regent het wat minder. Zeil ingerold klaar, rust aan boord. Doorweekt en koud zitten we binnen. Nu koffie, en nadenken over alternatieven.
Na een uurtje is de wind tot rust gekomen en rollen we de genua weer uit. Kunnen niet de koers zeilen die we graag willen. Maar ach, het is ongeveer in de goede richting. Zetten de Bazaan ook bij en halen zo, toch nog altijd 6kn snelheid. Het grootzeil is niet te repareren onderweg dus laten we dat even voor wat het is. Bij het ontwerp van de Pooh ben ik uitgegaan dat het bazaanzeil gebruik kon worden als grootzeil ingeval van nood. Het heeft dan het oppervlakte gelijk aan dat van het grootzeilen eenmaal gereefd, altijd nog een heel zeil. Maar dit is geen nood, hooguit vervelend. Voor de kapotte rail bedenken we een oplossing. Even wat zagen, schroeven een uur later varen we weer op de uitgeboomde genua. 5 in de klok Happy Hour, en heerlijke zelfgemaakte spaghetti Carobonade is het begin van een rustige avond. We zeilen weer, en met 7 kn varen we de avond in.
Aan boord is de bioscoop weer geopend voor deel 2 van de film Papillon
Na afloop snel naar bed, welterusten dat hebben we verdiend……
De dag begint heel normmaal. We zeilen rustig met een lekker gangetje door de buitjes heen die ons nog steeds omringen. Plotseling trekt de wind weer wat aan en versneld de Pooh. Nog geen reden voor ongerustheid, die is er in ieder geval niet aan boord. Alles gaat rustig en beheerst aan boord. Zzzzt…….. Rsssst watt nu het grootzeil ligt aan dek!! Maar vervelender is, het deel boven de een na laatste zeillat en de top van het zeil hangt aan de bovenste zaling. Dat is mooi balen, grootzeil doormidden. Nou ja eerst maar zien dat we de rest van het zeil fatsoenlijk op de giek krijgen. Inmiddels regent het weer pijpenstelen. We klaren de klus, zeiknat zitten we in de doghouse uit te puffen. Even later valt ook het resterende deel op de giek. O.K. nu alles beneden is kunnen we een plan trekken. De genua staat nog op de boom en alles lijkt onder controle. We varen steeds 6 kn gaat lekker zo, we nemen een bak koffie. Wanneer we even later achterom kijken zien we een witte muur van wind en regen recht op ons afkomen. Verdorie een White Squall, de meest gevaarlijke onder de squalls.Ik ren naar buiten en probeer uit alle macht de genua in te rollen de wind is al toegenomen naar 25kn de genua rukt en klappert aan de boom. Tot mijn grote ergernis loopt de trommel van de roller ook nog vast! Nu wil het zeil niet meer helemaal in rollen. Het wind alarm gaat af piep,piep, piep,piep, piep,piep, dat gebeurt pas bij 45kn wind of wel windkracht 8 a 9.
Striemende regen en lawaai of er een goederentrein voorbij dendert. Yorick probeert met de schoten wat rust te brengen in het wild geworden zeil. Uitrollen maar weer, nog een keer proberen. Langzaam lukt het om het iets in te rollen. Zien kunnen we het allang niet meer, door de striemende regen is het zicht naar het voordek tot bijna a nul gereduceerd. Verstaan doen we elkaar ook niet meer, handgebaren is het enige communicatie middel geworden. Er moet wel iets stuk gaan. Plotseling een KNAL De hele rails en het beslag van de spiboom komt los van de mast. De spiboom is als een speer over dek geschoten en in de voetrail blijven steken. De genua nog wild slaand aan het uiteinde van de loshangende boom. Nu moeten we naar voren, aangelijnd en op de knieën en kruipen we over het dek. Weten de zaak los te krijgen, de boom te bergen en lukt het de roller gangbaar te krijgen. Gelukkig is de wind iets afgenomen tot een 30kn en regent het wat minder. Zeil ingerold klaar, rust aan boord. Doorweekt en koud zitten we binnen. Nu koffie, en nadenken over alternatieven.
Na een uurtje is de wind tot rust gekomen en rollen we de genua weer uit. Kunnen niet de koers zeilen die we graag willen. Maar ach, het is ongeveer in de goede richting. Zetten de Bazaan ook bij en halen zo, toch nog altijd 6kn snelheid. Het grootzeil is niet te repareren onderweg dus laten we dat even voor wat het is. Bij het ontwerp van de Pooh ben ik uitgegaan dat het bazaanzeil gebruik kon worden als grootzeil ingeval van nood. Het heeft dan het oppervlakte gelijk aan dat van het grootzeilen eenmaal gereefd, altijd nog een heel zeil. Maar dit is geen nood, hooguit vervelend. Voor de kapotte rail bedenken we een oplossing. Even wat zagen, schroeven een uur later varen we weer op de uitgeboomde genua. 5 in de klok Happy Hour, en heerlijke zelfgemaakte spaghetti Carobonade is het begin van een rustige avond. We zeilen weer, en met 7 kn varen we de avond in.
Aan boord is de bioscoop weer geopend voor deel 2 van de film Papillon
Na afloop snel naar bed, welterusten dat hebben we verdiend……
Monday, December 10, 2012
Maandag 10 december
Hiep hiep hoera mijn kleine Yente is jarig.
Wat gaat de tijd toch snel, ik weet nog goed dat we, mei 2004 in St Maarten liggen ons voorbereidend op de terugreis naar Nederland. We waren net aangekomen van ons kleine rondje Atlantische oceaan. In augustus 2004 vertrokken we als afsluiting van het project in het blad ZEILEN "De bouw van en 60 voet, voor de prijs van een 40 voet". Met mijn vrouw Hanneke, Channah van 4 jaar en Nadieh van net 3 maanden., Zeilden we via de tot dan toe gebruikelijke route naar het zuiden.. Via Porto Santo naar de Canarische eilanden. Waar we het plan opvatten om naar Gambia te varen om de rivier op te varen tot aan Janjanburah . Deze trip vormde een basis voor het artikel welke in ZEILEN nr 4 -2006 is gepubliceerd "Expeditie Gambia". Dit artikel inspireerde vele vertrekkers na ons om ook Gambia aan te doen. Toen genietend van een rumpunch onder een palmboom.
Zeg Hennie, ik geloof dat…….. Yes we waren zwanger. Zeven maanden later kwam onze prachtige derde dochter thuis ter wereld.
We noemen haar Yentel, Megan Yentel betekend "zachtmoedig" en Megan "dochter van de zee", en dat is ze!
De dag verloopt zonder veel opwinding we verspelen wat vislijn, bakken broden en luieren de dag door en lezen veel. Voor het eten bel ik via de Inmarsat satelliet telefoon Yente op om haar te feliciteren. Goed om haar vrolijke stem te horen, ze verteld honderd uit van de vele mooie cadeaus die ze heeft gekregen. Wat een luxe om vanaf het midden van de oceaan met het thuisfront te bellen. Mijn dag kan niet meer stuk.
Hoe anders is de avond de hele dag bouwde zich voorzichtig wat Cumuls op die in de avond uitgroeien tot heuse Cumuli Nimbus. Of zoals dat hier op de oceaan wordt genoemd Squals.
Onweer complexen die veel wind genereren en waar je plezier of last van kunt hebben. Wij treffen beide, de eerste geeft ons vleugel we racen met 9kn+ in de goede richting. De derde geeft onweer met links en recht van ons wat weerlicht. Wanneer de bui ons raakt, ruimt de wind ineens met 80 graden en trekt aan naar 25kn + We geven mee, ook al is dit niet in de goede richting, achter de bui krimpt de wind immers weer. Maar valt eerst nog even terug naar 0 kn wind. We dobberen wat rond in de stromende regen. Uiteindelijk starten we de motor voor een halfuurtje en sturen de bui uit. Ook goed voor de start accu, komt die ook weer eens een beetje op sterkte. Hij loopt pas voor het eerst in ruim een week varen . Na twee uur ontstaat een volgende CB een grotere dit keer. Met behulp van radar meten we de omvang. Met een straal van ruim 15mijl om ons heen voorspelt het niet veel goeds. Met een muur van regen en 30kn wind treft het ons. We sturen wat met de bui mee, de boot snelheid loopt op tot ver over de 11kn .We staan buiten in de striemende regen met de hand te sturen de automaat kan het al lang niet meer aan. We zij wel blij met deze gratis zoetwater douche. Het wordt te gek! De genua moet naar binnen, en net op dit moment hapert de roller en wil het klapperende zeil niet oprollen. In rollen, uitrollen na vier lukt het om het zeil te bergen. Doorweekt zoeken we de beschutting van doghouse en puffen uit, stuurautomaat kan het weer aan nu de druk in het voorzeil weg is, nu rustig wachten tot de bui overtrekt wat na ruim vier uur gebeurt.
Rust in de tent!!! Regen weg, geen geflits meer en de passaat wind rustig uit de goede richting.
Zo, wacht te kooi, beetje slapen dan maar.
Wat een dag.
Wat gaat de tijd toch snel, ik weet nog goed dat we, mei 2004 in St Maarten liggen ons voorbereidend op de terugreis naar Nederland. We waren net aangekomen van ons kleine rondje Atlantische oceaan. In augustus 2004 vertrokken we als afsluiting van het project in het blad ZEILEN "De bouw van en 60 voet, voor de prijs van een 40 voet". Met mijn vrouw Hanneke, Channah van 4 jaar en Nadieh van net 3 maanden., Zeilden we via de tot dan toe gebruikelijke route naar het zuiden.. Via Porto Santo naar de Canarische eilanden. Waar we het plan opvatten om naar Gambia te varen om de rivier op te varen tot aan Janjanburah . Deze trip vormde een basis voor het artikel welke in ZEILEN nr 4 -2006 is gepubliceerd "Expeditie Gambia". Dit artikel inspireerde vele vertrekkers na ons om ook Gambia aan te doen. Toen genietend van een rumpunch onder een palmboom.
Zeg Hennie, ik geloof dat…….. Yes we waren zwanger. Zeven maanden later kwam onze prachtige derde dochter thuis ter wereld.
We noemen haar Yentel, Megan Yentel betekend "zachtmoedig" en Megan "dochter van de zee", en dat is ze!
De dag verloopt zonder veel opwinding we verspelen wat vislijn, bakken broden en luieren de dag door en lezen veel. Voor het eten bel ik via de Inmarsat satelliet telefoon Yente op om haar te feliciteren. Goed om haar vrolijke stem te horen, ze verteld honderd uit van de vele mooie cadeaus die ze heeft gekregen. Wat een luxe om vanaf het midden van de oceaan met het thuisfront te bellen. Mijn dag kan niet meer stuk.
Hoe anders is de avond de hele dag bouwde zich voorzichtig wat Cumuls op die in de avond uitgroeien tot heuse Cumuli Nimbus. Of zoals dat hier op de oceaan wordt genoemd Squals.
Onweer complexen die veel wind genereren en waar je plezier of last van kunt hebben. Wij treffen beide, de eerste geeft ons vleugel we racen met 9kn+ in de goede richting. De derde geeft onweer met links en recht van ons wat weerlicht. Wanneer de bui ons raakt, ruimt de wind ineens met 80 graden en trekt aan naar 25kn + We geven mee, ook al is dit niet in de goede richting, achter de bui krimpt de wind immers weer. Maar valt eerst nog even terug naar 0 kn wind. We dobberen wat rond in de stromende regen. Uiteindelijk starten we de motor voor een halfuurtje en sturen de bui uit. Ook goed voor de start accu, komt die ook weer eens een beetje op sterkte. Hij loopt pas voor het eerst in ruim een week varen . Na twee uur ontstaat een volgende CB een grotere dit keer. Met behulp van radar meten we de omvang. Met een straal van ruim 15mijl om ons heen voorspelt het niet veel goeds. Met een muur van regen en 30kn wind treft het ons. We sturen wat met de bui mee, de boot snelheid loopt op tot ver over de 11kn .We staan buiten in de striemende regen met de hand te sturen de automaat kan het al lang niet meer aan. We zij wel blij met deze gratis zoetwater douche. Het wordt te gek! De genua moet naar binnen, en net op dit moment hapert de roller en wil het klapperende zeil niet oprollen. In rollen, uitrollen na vier lukt het om het zeil te bergen. Doorweekt zoeken we de beschutting van doghouse en puffen uit, stuurautomaat kan het weer aan nu de druk in het voorzeil weg is, nu rustig wachten tot de bui overtrekt wat na ruim vier uur gebeurt.
Rust in de tent!!! Regen weg, geen geflits meer en de passaat wind rustig uit de goede richting.
Zo, wacht te kooi, beetje slapen dan maar.
Wat een dag.
Sunday, December 9, 2012
Zondag 9 december
Zo iedereen is uitgeslapen, er gaat niets boven een goede nachtrust. Nemen bovendien rustig de tijd om op te starten. Om 10.Uur UTC is er het ZAT radionetje met de deelnemers van de Zeilen Atlantische Toertocht 2012. Deelnemers geven positie door, het blijkt dat ze ruim 450 mijl achter ons varen. Geeft niets, iedereen vaart zijn eigen koers en tempo. De Pooh is trouwens nog de enige die naar Devils Island gaat, de rest vaart door naar Paramaribo Suriname. Onze voorsprong van >450mijl geeft ons de ruimte om dat bijzondere eiland op ons gemak te bezoeken en toch gelijk in Domburg aan te komen met de rest. We hoeven daar ook pas 22 december te zijn ivm Kerst. .
Om 12uur bereiken we een bijzonder moment, we zijn halverwege de overtocht, nog 915 mijl te gaan. Hieper de piep hoera. Om dit moment te vieren bakt Yorick een stapelpannenkoeken..Zijn ervaring als koekenbakker bij het pannenkoekenhuis Noord Brabant in Vreeland komt nu goed van pas.
Lang duurt de het genot niet. We hebben een kleinigheidje aan het lummelbeslag van de spi boom geen paniek er mist een ringetje waardoor de pen eruit dreigt te persen. He McGiver kom eens kijken roept Yorick. Ach joh, geen probleem zaag wel even een stuk RVS M12 draad op maat. Twee zelfborgende moeren er op, ringetjes ertussen klaar. Bettter then new. De genua gelijk maar over de ander boeg zetten en we zeilen weer met 8kn verder zuid west.
Vanavond doen we niets, genieten van het niets is genoeg.
We zeilen de donkere nacht in.
Om 00.01uur schenk ik mij een goede whisky in en toast op mijn jongste dochter die jarig is en nu 7 jaar is…. .
Hartelijk gefeliciteerd Yentel Megan ten Dam.
Om 12uur bereiken we een bijzonder moment, we zijn halverwege de overtocht, nog 915 mijl te gaan. Hieper de piep hoera. Om dit moment te vieren bakt Yorick een stapelpannenkoeken..Zijn ervaring als koekenbakker bij het pannenkoekenhuis Noord Brabant in Vreeland komt nu goed van pas.
Lang duurt de het genot niet. We hebben een kleinigheidje aan het lummelbeslag van de spi boom geen paniek er mist een ringetje waardoor de pen eruit dreigt te persen. He McGiver kom eens kijken roept Yorick. Ach joh, geen probleem zaag wel even een stuk RVS M12 draad op maat. Twee zelfborgende moeren er op, ringetjes ertussen klaar. Bettter then new. De genua gelijk maar over de ander boeg zetten en we zeilen weer met 8kn verder zuid west.
Vanavond doen we niets, genieten van het niets is genoeg.
We zeilen de donkere nacht in.
Om 00.01uur schenk ik mij een goede whisky in en toast op mijn jongste dochter die jarig is en nu 7 jaar is…. .
Hartelijk gefeliciteerd Yentel Megan ten Dam.
Zaterdag 8 december
We zeilen rustig de nacht door met een goede snelheid en schieten daardoor flink op. Ieder draait zijn wachten. Er gebeurt blijkbaar niets, want ik wordt niet gestoord tijdens mijn wacht te kooi en maak een boerennacht van wel 8 uur. Wanneer het licht word draai ik mijn ochtend routine af. Accu stand controleren en generator starten om de accu's te laden, positie rapport, weerbericht aanvraag, en de nieuwe tekst voor Expeditiezeilen Blogger verzenden. Dan een kop koffie met twee verse sneetjes brood met pindakaas. Vandaag was weer een dergelijk dag waarbij op de dag niets bijzonders gebeurd, zelfs geen vis gevangen.
Ja, we wisselen de genua van SB naar BB.
Ik zit de rest van de dag achter de laptop en maak het logo voor expeditiezeilen af, dit komt ook op de T-shirt te staan die in Suriname gemaakt gaan worden.
Er komen twee uitvoeringen: expeditiezeilen.nl : Exploring Countries Crossing Oceans en expeditionsailing.com : Exploring Countries Crossing Oceans . Goed wie wil wat? Grijs shirt rode opdruk of grijs met gele opdruk. Reacties graag op info AT expeditiezeilen.nl.
Voor het avond eten (nasi) nog een keer de genua wissel van BB naar SB. En omdat het zaterdagavond is, is er koffie met een oorlam. We zijn op weg naar devils Island. Dus vanavond draait in de Pooh bioscoop aan boord de film Papillion met Steve McQueen en Dustin Hofman. Het waar gebeurde verhaal van Papilllion die daar zijn straf uit moest zitten maar het eiland op spectaculaire wijze ontvluchte. Nu deel een, morgen deel twee en ontknoping. De nachtwacht gaat in, ik ga naar bed!
Niets te zien buiten.
Ja, we wisselen de genua van SB naar BB.
Ik zit de rest van de dag achter de laptop en maak het logo voor expeditiezeilen af, dit komt ook op de T-shirt te staan die in Suriname gemaakt gaan worden.
Er komen twee uitvoeringen: expeditiezeilen.nl : Exploring Countries Crossing Oceans en expeditionsailing.com : Exploring Countries Crossing Oceans . Goed wie wil wat? Grijs shirt rode opdruk of grijs met gele opdruk. Reacties graag op info AT expeditiezeilen.nl.
Voor het avond eten (nasi) nog een keer de genua wissel van BB naar SB. En omdat het zaterdagavond is, is er koffie met een oorlam. We zijn op weg naar devils Island. Dus vanavond draait in de Pooh bioscoop aan boord de film Papillion met Steve McQueen en Dustin Hofman. Het waar gebeurde verhaal van Papilllion die daar zijn straf uit moest zitten maar het eiland op spectaculaire wijze ontvluchte. Nu deel een, morgen deel twee en ontknoping. De nachtwacht gaat in, ik ga naar bed!
Niets te zien buiten.
Subscribe to:
Posts (Atom)